هایپر گلیسمی (افزایش قند خون )

اصولاٌ ، دلیل افزایش قند­خون این­است که بین نیاز و وجود انسولین در بدن نسبت مناسبی برقرارنباشد .

علت افزایش قند خون کم­کردن اشتباهی انسولین مورد­نیاز در سرنگ ، تزریق­نکردن ویا فراموش­کردن تزریق انسولین ویا رعایت نکردن فاصله بین تزریق وغذا خوردن ( تزریق وبلافاصله بعد از آ ن، خوردن غذا)  می­تواند ازجمله علل افزایش قند خون باشد . این  عوامل بسیار روشن و واضح هستند و غیر از افزایش قند­خون در کوتاه مدت مشکل دیگری به وجود نخواهند­آورد . تنها در موارد محدودی ، سبب افزایش خطرنا ک  قند خون می شوند.

افزایش قند خون گاهی به اغماء دیابتی منجر می­شود به این ترتیب که؛ درصورت کمبود انسولین ، در مدت زمان کوتاهی ، میزان قند خون افزایش خواهد­یافت . زیرا زمانی که انسولین در بدن کم باشد ، میزان کمتری قند( گلوکز) وارد سلول های بدن می­شود . اگر کاهش انسولین باز­هم ادامه یابد ، در نتیجه میزان قند خون افزایش بیشتری خواهد­یافت و بیمار دیابتی احتمالا  ًٌ دچار اغماء خواهد­شد . بدون انسولین بدن نمی­تواند قند (گلوکز) موجود در بدن را به عنوان انرژی مصرف کند . به­این­ترتیب با توجه به نیاز ، از انرژی ذخیره­شده (چربی) استفاده خواهد­کرد. برخلاف گلوکز ، چربی همیشه به طور نا قص می­سوزد . بر اثر سوخت ناقص چربی ، مواد کتونی و از جمله استون به­وجود می­آید که باعث اسیدی­شدن خون می­شوند .اسیدی­شدن خون سبب بروز تهوع واستفراغ و دل­درد می­شود . در کنار کلیه که سعی می­کنند با دفع استون همراه با ادرار ، حالت اسیدی خون را کاهش­دهند، بدن نیز سعی می­کند با بکار­گیری دستگاه تنفسی با حالات اسیدی خون مبارزه کند . تند شدن تنفس سبب می­شود همراه با خروج هوا از ریه ها ، مقدار بیشتری دی اکسید کربن نیز خارج شود . دراین حالت ، تنفس عمیق وسریع خواهد شد تا حدی که فرد مبتلا ، احساس کمبود هوا ( اکسیژن ) می­کند . ازدیاد مکررمواد اسیدی در خون ، به کاهش فعالیت سلول های مغزی منجر وکم کم فرد دچار خواب آلودگی می­شود و در­پی آن بی­هوشی واغماء به سراغ دیابتی خواهد­آمد . دراین مرحله است که میزان قند­خون به­طور جدی افزایش خواهد­یافت(قاری نیت،1383 .؛هریس و همکاران،2011) .

2-2-6-2-عوارض دیررس دیابت

– نورپاتی دیابت (عوارض عصبی دیابت )

نورپاتی یا عارضه­ی عصبی  یکی ازمهم­ترین عوارض دیر­رس دیابت است . اگر میزان قند­خون به مدت طولانی بالا بماند ، گلوکز اضافی خون سبب عوارض وخیمی از جمله نوروپاتی می­شود .  حدود 5 تا 60 درصد دیابتی­ها مبتلا به نوروپاتی هستتند . عارضه­ی نوروپاتی ، بدون درد وپیشرفت آن نیز آرام است . نداشتن درد شاید یک شانس تلقی گردد ! اما درعین­حال خطرناک نیز می­باشد. بنابراین تمام دیابتی­هایی که مدت ابتلای آنان از 10سال می­گذرد باید به­طور مرتب ازنظر مشکلات اعصاب معاینه شوند .درافراد مبتلا به دیابت ممکن است عصب وپوشش چربی آن  صدمه ببیند. رگ های کوچکی که به اعصاب ، خون­رسانی می­کنند ممکن است مسدود شوند . در ساختمان اعصاب نیز تغییراتی رخ می­دهد و ترکیبات مختلفی به وجود می­آید. در برخی موارد امکان دارد نشانه های خطا به مغز منتقل شود ، دربرخی موارد نیز ممکن است هیچ علامتی در طول رشته های عصبی حرکت نکند . بروزآن عارضه ابتدا در نواحی انتهایی اعضای بدن، انگشتان­پا و یا دست صورت می­گیرد . این نواحی دچار سوزن سوزن ویا مورمورشدن می­گردد و در صورت بی­توجهی ، به­ از­بین­رفتن کلی عملکرد سیستم عصبی به­ویژه اعصاب حسی منجر می­شود وسلول­های عصبی رفته­رفته از بین می­رود و بی­حسی و گرفتگی عارض می گردد(خزاعی،1372؛ قاری نیت،1383).                                                                         لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

اثربخشی مداخلات روانشناختی بر شاخصهای سلامت جسمی و روانی بیماران دیابتی نوع2