سرطان معده دومین علت مرگ ناشی از سرطان در جهان می باشد (7). از بروز جهانی کنسر معده ظرف چند دهه ی اخیر، احتمالا تا حدودی به دلیل شناسایی فاکتورهای خطر قطعی نظیر هلیکوباکتر پیلوری و عوامل تغذیه ای کاسته شده است (8). این کاهش در انگلستان از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ در مردان از 1.14 به 0.84 و در همین زمان در زنان از 1.18 به 0.81 بوده است (7, 23).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

به دلایل نامشخص بروز در حال افزایش سرطان معده اخیراً در میان بالغین جوان در امریکا مشاهده می شود (9). اغلب بیماران مبتلا به کنسر معده در مراحل پیشرفته بیماری مراجعه می کنند و بقاء کلی سرطان معده در دو دهه ی گذشته بهبودی نداشته است (10).
در ایران برخلاف کشورهای اروبای غربی، آمریکای شمالی و ژاپن، میزان شیوع سرطان معده طی 30 سال گذشته رو به افزایش بوده و در استان آذربایجان و به خصوص اردبیل به بالاترین میزان رسیده است (4, 11, 12). بالاترین شیوع سرطان معده گزارش شده در ایران ASR=49.1 در مردان و ASR=25.4 در زنان استان اردبیل می باشد (4, 24). در تمام مناطق ایران، سرطان غیر کاردیای معده هنوز به طور متوسط با ASR=12 شایع می باشد (11, 24). در جنوب کشور مثلاً در خوزستان، سرطان غیر کاردیای معده بخش اعظم سرطان های معده (85%) را تشکیل می دهد (25). بیش از 80% بیماران مبتلا به سرطان معده در ایران در مرحله ای از بیماری تشخیص داده می شوند که درمانهای متداول امروز اعم از جراحی، شیمی درمانی و یا پرتودرمانی تاثیری در افزایش طول عمر بیماران ندارند و روش های درمانی به اقدامات تسکینی محدود می شوند (13).
عایم بالینی سرطان معده و بیماریهای خوش خیم معده در مراحل اولیه اختصاصی نبوده و این یافته های بالینی نمی تواند آنها را ا هم افتراق دهد (26). حدود 25 درصد افراد جامعه علایم دیس پپسی دارند که اکثر آنها عملکردی است (27). حدود 40 درصد منشا ارگانیک دارد که تعداد کمی از آنها مبتلا به کانسر می باشند و اکثر بیماران با دیس پپسی از ضایعاتی مثل اولسر معده، اولسر اثنی عشر، گاستریت و ریفلاکس رنج می برند (28).
1-2-2. تشخیص زودرس کنسر معده
با توجه به اهمیت تشخیص زودرس ضایعات بدخیم معده در درمان و بقا بیماران، مطالعات زیادی جهت شناسایی فاکتورهای پیش گویی کننده در بیمارانی که با دیس پپسی مراجعه می کنند، انجام شده است. بیست و پنج درصد از بیماران مبتا به کانسر معده تاریخچه ای از خم معده می دهند (29). بنابراین همه زخم های معده تا بهبودی کامل باید با آندوسکوپی تحت پیگیری قرار گیرند. کاهش و وزن در بیش از 60 درصد از بیماران در مراحل پیشرفته دیده می شود (29). از دلایل عمده بروز زخم معده، عفونت هلیکوباکترپیلوری و مصرف داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی است (30).
تشخیص کانسر معده در مراحل اولیه کاری دشوار در دهه های اخیر بوده است. بسیاری از بیماران با سرطان معده در مراحل پیشرفته بیماری هستند. در مجموع بقای بیماران مبتلا به سرطان معده در دو دهه گذشته بهبود نیافته است. زخمهای معده بدخیم را باید پیش از نفوذ به بافتهای اطراف تشخیص داد، زیرا میزان درمان ضایعات محدود به مخاط یا زیرمخاط بیش از 80% است (15).
در سال 1962 جامعه گوارش (اندوسکوپی) ژاپن سرطان معده ی زودرس را به عنوان نئوپلاسمی که به مخاط و زیرمخاط محدود شود، بدون درنظر گرفتن متاستاز به گره های لنفاوی تعریف کرد (9). مطالعات متعددی در ژاپن بقاء 5 تا 10 ساله را در بیش از 90% مبتلایان به سرطان معده زودرس گزارش کرده اند (31-35). در ژاپن بالای 60 درصد از کانسرهای معده به عنوان کانسر معده زودرس تشخیص داده می شوند (36). این امر می تواند ناشی از شروع برنامه غربالگری در سال 1960 برای همه افراد بالای 40 سال باشد.
در کشورهای غربی به هرحال کانسر معده زودرس کمتر شناسایی شده است، به طوری که فقط 10 تا 20 درصد تمامی کانسرهای معده شناسایی شده، کانسر معده زودرس بودند (37).
1-2-3. غربالگری سرطان معده
برنامه های غربالگری کانسر در مناطقی که میزان بروز کانسر معده متوسط یا کم است، مقرون به صرفه نیست. به همین دلیل غربالگری هدفمند در جمعیت های در معرض خطر بالا برای این کانسرها متمرکز شده است. با غربالگری بیماران علامتدار با آندوسکوپ، افزایش بروز کانسر معده زودرس در بسیاری از کشور ها گزارش شده است. در بیرمنگام برنامه غربالگری بیماران دچار دیس پپسی (سوء هاضمه) در افراد بالای 40 سال در سال 1990 منجر به بهبود تشخیص کانسر معده زودرس از 1% به 26% شده است. در نتیجه رزکسیون علاج بخش از 20 تا 63 درصد افزایش پیدا کرده است (38). نتایج مشابهی در لیدز گزارش شد که در آن بروز کانسر زودرس معده از 4% در سال 1970 با استفاده از برنامه مشابه به 26% در سال 1980 افزایش یافت (37).
شناسایی افراد مبتلا به این سرطان در مراحل اولیه ی بیماری و معالجه ی سریع آنها به خصوص در مناطق با شیوع بالا، یکی از روش های پیشگیری ثانویه می باشد. در این رابطه استفاده از یک آزمون ساده مثل آزمایش خون برای شناسایی افراد مستعد و سپس انجام اندوسکوپی و بیوپسی و تشخیص به موقع ضایعات مهم پیش سرطانی چون دیسپلازی در مخاط معده پیشنهاد شده است (16).
اینکه آیا غربالگری سرطان معده به خصوص در مورد جمعیت کلان باید انجام شود، مسأله ای چالش برانگیز است، زیرا حتی در کشورهای با خطر بالا مانند ژاپن شواهد معدودی وجود دارند که نشان می دهند غربالگری کلان می تواند مرگ و میر ناشی از سرطان معده را کاهش دهد (39). بنابراین انتخاب جمعیت های پرخطر برای غربالگری در شناسایی زودرس سرطان معده در کشورهایی با بروز متوسط تا پایین اساسی است.
غربالگری کلان سالیانه برای سرطان معده در برخی از کشورها با بروز بالای سرطان معده (مانند ژاپن، ونزوئلا و شیلی) با هدف شناسایی سرطان معده در زودرس ترین مراحل که پیش آگهی بهتری دارند، انجام شده است (40-42). روش ها و فواصل غربالگری در شرایط مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، غربالگری جمعیت برای سرطان معده در ژاپن برای افراد بالای 40 سال توصیه می شود. غربالگری به طور مرسوم شامل مصاحبه ارزیابی ریسک و مطالعات باریوم است. مطالعات باریوم شامل گرافی اشعه x کنتراست مضاعف معمول با فوتوفلوگرافی یا گرافی اشعه x کنتراست مضاعف با رادیوگرافی دیجیتال است. اندوسکوپی فوقانی درصورت وجود هرگونه ناهنجاری انجام می شود. در مقابل، در کشور کره غربالگری سرطان معده هر دوسال یکبار از طریق سری های GI یا اندوسکوپی فوقانی برای افراد 40 ساله و بالاتر از آن توصیه شده است (43).
در یک مطالعه همگروهی گذشته نگر که بر روی 2485 بیمار با آدنوکارسینوم در کره انجام شد، خطر سرطان پیشرفته در مقایسه با افرادی که تحت غربالگری سالیانه برای سرطان معده قرار گرفته بودند، در افرادی که تحت غربالگری در فواصل 4 یا 5 ساله بالاتر بود ، در حالی که این خطر در افرادی که تحت غربالگری در فواصل دو یا سه ساله قرار گرفته بودند، بالاتر نبود (44). در آنالیز زیرگروه، افرادی که سابقه خانوادگی سرطان معده و افرادی که در دهه هفتم زندگی شان بودند، با احتمال بیشتری تشخیص سرطان معده درصورتی که آندوسکوپی فوقانی هر سه سال انجام شود، در مراحل بالاتری نسبت به زمانی گذاشته می شود که غربالگری سالیانه انجام شود. این داده ها نشان می دهند که در مناطقی که بروز بالای سرطان معده دارند، غربالگری هردو سال یکبار برای افرادی که بالای 60 سال هستند و افرادی که سابقه خانوادگی مثبت سرطان معده دارند، مناسب است، در حالی که غربالگری هر سه سال یکبار می تواند جایگزین مناسبی برای غربالگری سالیه در دیگر افراد باشد. اگرچه مطالعات بیشتری لازم است تا این یافته ها تأیید شوند.
تست های تشخیصی برای افزایش درصد یا احتمال تشخیص یک بیماری در جامعه هدف یا فرد انجام می شوند. هر تست تشخیصی دارای حساسیت و ویژگی (و به عبارت دیگر دقت) بخصوص است. اگرچه، زمانی که ما عاقبت واقعی تست تشخیصی را در نظر می گیریم، نباید فقط دقت تشخیصی آن و بلکه شیوع بیماری را مورد توجه داشت. در حال حاضر اندوسکوپی نقشی اساسی در غربالگری سرطان معده ایفا می کند. این به علت میزان شناسایی بالای ضایعه و امکان تهیه نمونه بیوپسی برای تشخیص بافت شناختی است که سبب بهترین کارایی تشخیصی می گردد. با این وجود، محدودیت های قابل توجهی برای اندوسکوپی وجود دارد که عبارتند از تعداد محدود گاستروسکوپی ها و اندوسکوپیست های باتجربه و خطر بالقوه پارگی، حوادث قلبی-ریوی، پنومونی آسپیراسیون و خونریزی. بنابراین وقتی ما از اندوسکوپی برای افراد با احتمال پیش-آزمون پایین استفاده می کنیم، حتی با وجود دقت بالای تشخیصی، مقادیر مثبت کاذب و بروز عوارض به طور قابل توجهی افزایش می یابد. به طور معمول برای جلوگیری از چنین موقعیتی، پزشکان باتجربه بیماران با خطر بالا بر اساس شرح حال و معاینه را با دقت برای اندوسکوپی انتخاب می کنند.
محققان علائم بالینی (45-47) یا مارکرهای بیوشیمیایی (47, 48) مانند پپسینوژن سرم یا آنتی ژن هلیکوباکتر پیلوری را برای شناسایی بیماران پرخطر به کار برده اند. تست پپسینوژن سرم برای غربالگری کلان معرفی شده است تا افرادی که گاستریت آتروفیک دارند و در خطر بالایی برای سرطان معده هستند را شناسایی کنند. التهاب ناشی از گاستریت منجر به افزایش مقادیر سرمی پپسینوژن I و II می شود. اگرچه، با پیشرفت کردن شدت آتروفی، غده های پیلوریک جای سلول های اصلی را می گیرند و مقدار پپسینوژن II بالا می ماند، در حالی که مقدار پپسینوژن I کاهش پیدا می کند. بیمارانی که گاستریت آتروفیک وسیع دارند که با مقادیر پایین پپسینوژن I سرم و نسبت پایین پپسینوژن I/II مطرح می گردد را می توان جهت غربالگری با اندوسکوپی فوقانی معرفی کرد (48).
مطالعات نسبتاً محدودی کارایی روش های غربالگری مختلف را مقایسه کرده اند. یک مطالعه مروری سیستمیک چهار روش غربالگری (مطالعه باریوم، اندوسکوپی، تست پپسینوژن سرم، و تست آنتی بادی هلیکوباکتر پیلوری) را در شناسایی بیمارانی که در خطر بالای سرطان معده قرار دارند، مورد ارزیابی قرار دادند (39, 49). محققان بالاترین سطح اطمینان برای شناسایی سرطان و کاهش مرگ و میر را در برنامه های غربالگری یافتند که شامل مطالعه اشعه x باریوم می شدند. حساسیت بین 60 تا 80 درصد و ویژگی بین 80 تا 90 درصد بود. میزان بقای پنج-ساله از 74 تا 80 درصد در گروه غربالگری شده بود در حالی که این میزان در گروه غربالگری نشده 45 تا 56 درصد بود. حساسیت اندوسکوپی 78 درصد بود، ولی داده ای مرتبط با ویژگی در دسترس نبود. به علاوه جزئیات عوارض همراه با برنامه های غربالگری اندوسکوپیک روشن نبود. حساسیت تست پپسینوژن سرم از 40 تا 80 درصد بود ولی ویژگی آن کمتر از 80 درصد بود. حساسیت و ویژگی هلیکوباکتر پیلوری به ترتیب برابر با 88 و 41 درصد بود. نویسندگان چنین نتیجه گرفتند که غربالگری سرطان معده در ژاپن باید با مطالعه باریوم انجام شود.
1-2-4. سیستم امتیازدهی کوادران مارک2
در سال 2013، Tata و همکاران سیستم امتیازدهی کوادران MARK را تهیه کردند. این ابزار امتیازدهی برپایه علایم بوده تا بیماران پرخطر برای سرطان معده از بیماران ارجاعی در مالزی که کشوری با بروز پایین سرطان معده است، انتخاب شوند (17). سیستم امتیازدهی کوادران مارک، شامل گروه هایی با توجه به سن، علائم هشدار تغییریافته، دیس پپسی و سابقه خونریزی گوارشی فوقانی بود. محققان نشان دادند که این سیستم میزان شناسایی سرطان معده را از 1% (998/10) به 8.6% (210/18) افزایش داد (p <0.0001). آن ها همچنین نشان دادند که به طور شگفت انگیزی، هرچند فقط از علائم هشدار (به عبارت دیگر آنمی، توده اپیگاستریک، استفراغ مداوم، کاهش وزن قابل توجه، دیس فاژی و سیری زودرس) که مطرح کننده سرطان پیشرفته هستند، به عنوان پارامتر استفاده کردند، توانستند پنج سرطان معده زودرس را شناسایی کنند. بیشترین امتیازات متعلق به دیس پپسی پایدار بیش از 2 هفته، خونریزی گوارشی ظرف کمتر از یکسال گذشته، دیسفاژی و سن بالای 50 سال بود. ارزش تشخیصی این پرسشنامه در شناسایی ضایعات پاتولوژیک 2/95% در مقابل 2/66% در روش روتین بوده است. این روش ضریب اطمینان بالای 75% داشته و برای شناسایی سرطان، ضایعات پیش سرطانی و ضایعات خوش خیم Odds Ratio معادل 98/10، 71/6، و 95/0 به ترتیب داشته (95 % CI) و وسیله ای مناسب برای تشخیص سرطان معده زودرس در بیماران علامت دار بوده است.
در حال حاظر برنامه ی غربالگری مدونی در کشور اجرا نمی شود. با توجه به شیوع سرطان معده و کم تاثیر بودن اقدامات درمانی، تشخیص زودتر و یا حتی پیشگیری از آن، تأثیر بسزایی در افزایش طول عمر بیماران خواهد داشت. این مطالعه با متد مشابه و با استفاده از پرسشنامه MARK’s با هدف ارائه و بررسی ارزشمند بودن یک روش غربالگری که صرفا بر پایه ی علائم بالینی و شرح حال بیمار برای شناسایی افراد در معرض خطر برای سرطان معده در کشور ما می باشد، پیشنهاد شده است.
1-3. دلایل انتخاب موضوع
1- کنسر معده چهارمین سرطان شایع و دومین علت مرگ ناشی از سرطان در دنیاست.
2- تشخیص کانسر معده در مراحل اولیه کاری دشوار بوده و بسیاری از بیماران با سرطان معده در مراحل پیشرفته بیماری هستند.

3- شناسایی افراد مبتلا به این سرطان در مراحل اولیه ی بیماری و معالجه ی سریع آنها به خصوص در مناطق با شیوع بالا، یکی از روش های پیشگیری ثانویه می باشد.
4- حتی در کشورهای با خطر بالا مانند ژاپن شواهد معدودی وجود دارند که نشان می دهند غربالگری کلان می تواند مرگ و میر ناشی از سرطان معده را کاهش دهد.
5- محدودیت های قابل توجهی برای اندوسکوپی وجود دارد که عبارتند از تعداد محدود گاستروسکوپی ها و اندوسکوپیست های باتجربه و خطر بالقوه پارگی، حوادث قلبی-ریوی، پنومونی آسپیراسیون و خونریزی.
6- در حال حاظر برنامه ی غربالگری مدونی در کشور اجرا نمی شود.
7- علائم بالینی یا مارکرهای بیوشیمیایی مانند پپسینوژن سرم یا آنتی ژن هلیکوباکتر پیلوری برای شناسایی بیماران پرخطر به کار برده شده اند.
8- سیستم امتیازدهی کوادران مارک، یک سیستم امتیازدهی نوین جهت انتخاب بیماران پرخطر برپایه شرح حال و معاینه فیزیکی است.
9- انجام این تحقیق از نظر تخصصی، مواد، ابزار و تجهیزات در کشور امکان پذیر است.
10- موضوع این تحقیق جنبه تئوری قابل قبولی دارد، در ضمن کاملاً عملی بوده و در مدت زمان کوتاهی قابل اجرا می‌باشد.
11- هزینه انجام این تحقیق در برابر دستاوردهای حاصل از آن ناچیز است.
1-4. اهداف و فرضیات
1-4-1. هدف کلی
تعیین اعتبار MARK’s Quadrant در افتراق ضایعات خوش خیم از بدخیم معده
1-4-2. اهداف ویژه
1. تعیین حساسیت سیستم امتیازدهی کوادران MARK’s درتشخیص سرطان معده
2. تعیین ویژگی سیستم امتیازدهی کوادران MARK’s در تشخیص افراد غیر مبتلا
3. تعیین میزان خطر عوامل موثر در تشخیص سرطان معده
4. تعیین همراهی جنس با ابتلا به سرطان معده
5. تعیین ارتباط سن با ابتلا به سرطان معده
6. تعیین ارتباط سطح تحصیلات با ابتلا به سرطان معده
7. تعیین ارتباط شغل با ابتلا به سرطان معده
8. تعیین ارتباط محل تولد با ابتلا به سرطان معده
9. تعیین ارتباط محل سکونت 10 سال اخیر با ابتلا به سرطان معده
10. تعیین ارتباط مصرف سیگار با ابتلا به سرطان معده
11. تعیین ارتباط مصرف اپیوم با ابتلا به سرطان معده
12. تعیین شیوع محل های مختلف درگیری معده در دو گروه مطالعه و تعیین ارتباط آن با ابتلا به سرطان معده
13. تعیین شیوع انواع پاتولوژی گزارش شده در دو گروه مطالعه و تعیین ارتباط آن با ابتلا به سرطان معده
14. تعیین شاخص های تمایل مرکزی و پراکندگی اندازه زخم معده در بیماران مبتلا به سرطان معده
1-4-3. اهداف کاربردی
با توجه به عدم اجرای برنامه غربالگری مدون برای تشخیص سرطان معده، نتایج حاصل از این مطالعه می تواند با تعیین دقت سیستم امتیازدهی کوادران مارک به عنوان ابزاری در شناسایی افراد پرخطر و ارجاع آن به متخصصین گوارش جهت انجام اندوسکوپی منجر به رویکرد بهتر نسبت به این بیماری گردد.
1-4-4. فرضیات و سؤالات پژوهش
1. حساسیت سیستم امتیازدهی کوادران MARK’s درتشخیص سرطان معده چقدر است؟
2. ویژگی سیستم امتیازدهی کوادران MARK’s در تشخیص افراد غیر مبتلا به سرطان معده چقدر است؟
3. میزان خطر عوامل موثر در تشخیص سرطان معده چقدر است؟
4. آیا عواملی مانند سن، جنس، سطح تحصیلات، محل تولد، محل سکونت، مصرف سیگار و اپیوم با ابتلا به سرطان معده در ارتباطند؟
5. شیوع محل های درگیر در معده و شیوع پاتولوژی های مختلف گزارش شده در دو گروه مبتلا به کانسر معده و مبتلا به سوءهاضمه بدون کانسر معده چگونه است؟ آیا همراهی معنی داری بین این دو متغیر و ابتلا به کانسر معده وجود دارد؟
فصل 2. بررسی متون
2-1. مطالعات انگلیسی
در مطالعه ای که در سال 2004 توسط Chen و همکاران (50) در تایوان بر روی 176 بیمار مبتلا به سرطان معده و 579 نفر گروه کنترل که از نظر سنی، جنسی و زمان بستری تطبیق داده شده بودند انجام شد، افراد پرسشنامه ای را در زمان بستری در ارتباط با وضعیت اقتصادی اجتماعی، سبک زندگی و سابقه سلامت پر کردند. میزان پاسخگویی 98% بود. نتیجه آنالیزها حاکی از اثر کم زخم معده در بروز آدنوکارسینوم در کاردیای معده بود (odds ratio = 0.8 با 95% فاصله اطمینان 0.5 تا 0.9). مشخص شد که هیچ گونه همراهی بین خطر سرطان کاردیای معده و سایر انواع بیماریهای معده وجود نداشت. همچنین افرادی که شرح حال خانوادگی سرطان معده داشتند از خطر بالاتری نسبت به افراد بدون سابقه خانوادگی برای ابتلا به این بیماری برخوردارند (CI 1.3-4.8 95% ، OR=2.5). محققان اشاره کردند که مطالعه آن ها شواهد بیشتری مبنی بر این مطلب یافته اند که بیماران با سابقه زخم دئودنوم احتمال پایینی برای ابتلا به کنسر کاردیاک معده دارند. آن ها همچنین اینگونه استنباط کردند که عفونت هلیکوباکتر پیلوری به تنهایی نمی تواند علت آدنوکارسینوم کاردیاک معده باشد. به علاوه این مطالعه پیشنهاد می کند که سابقه مثبت خانوادگی سرطان معده می تواند خطر بالای ابتلا به کنسر کاردیاک معده را پیش بینی کند.
در مطالعه ای که توسط Ohata و همکاران (51) در سال 2005 در واکایامای ژاپن انجام شد، با هدف ایجاد یک برنامه ی غربالگری موثر، 17647 مرد میانسال در طی یک دوره ی 7 ساله با استفاده از دو روش تست پپسینوژن سرمی و رادیوگرافی دیجیتال با باریوم بررسی شدند، تا کارایی این برنامه و سایر ویژگی های آن مورد آنالیز قرار گیرد. چهل و نه مورد سرطان معده تشخیص داده شد (شامل 88% موارد کنسر زودرس). میزان شناسایی 0.28% و ارزش اخباری مثبت 0.85% بود. تست پپسینوژن 63% موارد و رادیوگرافی دیجیتال 4/69% موارد را تشخیص دادند و هر دو تست با هم در 7/32% موارد مثبت شدند. هر دو روش دارای تأثیر تقریباً یکسان بوده و به میزان قابل ملاحظه ای موثرتر از غربالگری متداول با استفاده از فتوفلوروگرافی بودند. هر روش غربالگری زیرگروه کنسر معده به خصوصی را شناسایی کردند؛ تست پپسینوژن با کارایی بهتری کنسر زودرس کوچک بدون علامت با بافت شناختی نوع روده ای را شناسایی کرد، در حالی که رادیوگرافی دیجیتال باریوم در شناسایی کنسرهایی با ریخت شناختی زخمی و بافت شناختی نوع منتشر کاراتر بود. هزینه شناسایی یک کنسر بسیار پایین تر از غربالگری مرسوم بود. در حقیقت، این امکان وجود دارد که هزینه شناسایی یک کنسر را به هزینه ای قابل مقایسه با رزکسیون جراحی یک سرطان معده کاهش داد. محققان چنین نتیجه گرفتند که احتمالاً بتوان سیستم غربالگری کنسر معده با کارایی بالا را با ترکیب دو روش غربالگری نهادینه ساخت. چنین برنامه غربالگری می تواند در جوامعی سودمند باشد که خطر بالایی برای کنسر معده دارند.
در سال 2006، Miki و همکاران (48) در ژاپن متاآنالیزی برای بررسی حساسیت و اختصاصیت نتایج 42 مطالعه ی منفرد انجام دادند (27 مطالعه غربالگری برپایه جمعیت: تعداد = 296553 و 15 گروه انتخاب شده: تعداد = 4385). مقادیر حساسیت و مثبت کاذب جفت شده برای سطح پپسینوژن I ≤ 70 ng/ml و نسبت پپسینوژن I/II 3 ≤، دارای حساسیت 77% و میزان مثبت کاذب 27% بود. ارزش اخباری مثبت بین 77/0% و 25/1%، و ارزش اخباری منفی بین 08/99% تا 90/99% متغیر بود. بنابراین، تعریف تست پپسینوژن باید شامل نسبت پپسینوژن I/II باشد. افرادی که بر اساس سطوح پپسینوژن سرم دارای گاستریت آتروفیک وسیع هستند، تحت اندوسکوپی برای بررسی از نظر وجود کنسر معده قرار می گیرند. مححقان اشاره می دارند که ما باید تأثیر و مقرون به صرفه بودن سیستم غربالگری سرطان معده را با شناسایی گروه هایی که در خطر پایین هستند، همچنین افرادی که در خطر بالا برای ایجاد کنسر معده هستند، با استفاده از ترکیبی از بررسی تیتر آنتی بادی هلیکوباکترپیلوری سرم و میزان پپسینوژن I و II افزایش دهیم. آن ها نتیجه گرفتند که روش تست پپسینوژن می توند به عنوان تست غربالگری در افراد پرخطر مورد استفاده قرار گیرد، نه به عنوان ابزاری برای غربالگری سرطان در جمعیت کلان.
در بررسی که در سال 2006 در سنگاپور توسط Dan و همکاران (14) با هدف بررسی هزینه ها در صورت انجام غربالگری سرطان معده با اندوسکوپی انجام شد، افراد از جمعیت سنگاپور (با خطر متوسط) و دارای زیرگروههای با خطر متفاوت بررسی شدند. مقایسه بین دو گروه که در یکی افراد تحت برنامه غربالگری با اندوسکوپی هر دو سال یکبار قرار گرفتند و در دیگری بدون غربالگری انجام شد. آنالیز مقرون به صرفه بودن با استفاده از مدل مارکف انجام شد. داده ها از مطالعات مرتبطی که در بین سال های 1980 تا 2004 انجام شده بود به دست آمدند. نتایج نشان داد که غربالگری زیرگروههای با خطر متوسط تا بالای جامعه از نظر هزینه مقرون به صرفه می باشد. محققان پیشنهاد کردند که استراتژی های غربالگری هدف یافته برای کنسر معده باید مورد تحقیق قرار گیرد.
در مطالعه ای که در سال 2006 در ژاپن توسط Kunisaki و همکاران (52) انجام شد، 1050 بیمار در دو گروه با غربالگری (364 نفر) و بدون غربالگری (686 نفر) بررسی شدند. ویژگی های بیماران، نتایج درمان و عوامل تعیین کننده پیش آگهی بین دو گروه مقایسه شد. نتایج نشان دادند که تعداد بیشتری از بیماران غربالگری شده جوان تر و مرد بودند، تومورها در یک سوم میانی معده و از نوع ماکروسکوپیک سطحی بودند، اندازه کوچکتری داشتند و در مرحله پایین تری قرار داشتند. این افراد گره های لنفاوی متاستاتیک کمتر داشته و قابل برداشت توسط جراحی بودند. همچنین بقاء مرتبط با بیمار در گروهی که غربالگری شده بودند واضحا بهتر بود. غربالگری انبوه منجر به نتایج جراحی بهتری در بیماران مبتلا به سرطان معده زودرس یا پیشرفته ای شد که تحت رزکسیون curative قرار گرفته بودند. آنالیز multivariate نشان داد که غربالگری انبوه عامل پروگنوستیک مستقلی است، همانند عواملی چون عمق تهاجم، متاستاز به گره لنفاوری، سن و اندازه تومور. محققان چنین نتیجه گرفتند که غربالگری انبوه با استفاده از باریوم برای سرطان معده، سرطان را در مرحله اولیه شناسایی می کند و نتایج درمانی بهتری در پی دارد.
در بیرمنگام یک برنامه ی غربالگری افراد بالای 40 سال مبتلا به سوءهاضمه در سال 1990 توسط Hallissy و همکاران (38) انجام شد. در این مطالعه 2059 فرد بالای 40 سال که بعلت دیس پپسی ارجاع شده بودند، مورد ارزیابی قرار گرفتند. در 1992 بیمار، بیماری شناسایی شد (75%). پنجاه و هفت مورد سرطان معده داشتند که از این بین 36 مورد تحت رزکسیون بالقوه curative قرار گرفتند. پانزده مورد سرطان معده در مرحله زودرس داشتند. محققان چنین نتیجه گرفتند که ارزیابی بیماران مبتلا به سؤهاضمه بالای 40 سال در اولین ویزیت باعث بهبود تشخیص سرطان معده ی زودرس از 1% به 26% و میزان رزکسیون علاج بخش از 20% به 63% شود. آن ها بیان کردند که چنین رویکردی قابلیت کاهش مرگ و میر ناشی از سرطان معده را در جامعه دارد.
در سال 2013، Tata و همکاران سیستم امتیازدهی کوادران MARK را تهیه کردند. این ابزار امتیازدهی برپایه علایم بوده تا بیماران پرخطر برای سرطان معده از بیماران ارجاعی در مالزی که کشوری با بروز پایین سرطان معده است، انتخاب شوند (17). سیستم امتیازدهی کوادران مارک، شامل گروه هایی با توجه به سن، علائم هشدار تغییریافته، دیس پپسی و سابقه خونریزی گوارشی فوقانی بود. محققان نشان دادند که این سیستم میزان شناسایی سرطان معده را از 1% (998/10) به 8.6% (210/18) افزایش داد (p <0.0001). آن ها همچنین نشان دادند که به طور شگفت انگیزی، هرچند فقط از علائم هشدار (به عبارت دیگر آنمی، توده اپیگاستریک، استفراغ مداوم، کاهش وزن قابل توجه، دیس فاژی و سیری زودرس) که مطرح کننده سرطان پیشرفته هستند، به عنوان پارامتر استفاده کردند، توانستند پنج سرطان معده زودرس را شناسایی کنند. بیشترین امتیازات متعلق به دیس پپسی پایدار بیش از 2 هفته، خونریزی گوارشی ظرف کمتر از یکسال گذشته، دیسفاژی و سن بالای 50 سال بود. ارزش تشخیصی این پرسشنامه در شناسایی ضایعات پاتولوژیک 2/95% در مقابل 2/66% در روش روتین بوده است. این روش ضریب اطمینان بالای 75% داشته و برای شناسایی سرطان، ضایعات پیش سرطانی و ضایعات خوش خیم Odds Ratio معادل 98/10، 71/6، و 95/0 به ترتیب داشته (95 % CI) و وسیله ای مناسب برای تشخیص سرطان معده زودرس در بیماران علامت دار بوده است.
در سال 2000، Kubota و همکاران (53) مطالعه ای در ژاپن برای مقایسه ویژگی های بالینی=آسیبشناختی و نتایج جراحی در بیمارانی با سرطان معده بدون علامتی که توسط برنامه غربالگری شناسایی شده بودند با بیماران دارای سرطان علامتدار پرداختند. آن ها همچنین کارایی دو روش غربالگری (باریوم میل و اندوسکوپی) را مقایسه کردند. افراد مورد مطالعه شامل 196 بیمار مبتلا به سرطان معده بدون علامت شناسایی شده با غربالگری (گروه غربالگری) و 612 بیمار با سرطان معده علامتدار (گروه غربالگری نشده) بودند که در بین سال های 1979 تا 97 تحت درمان قرار گرفته بودند. تعداد 150 نفر از افراد غربالگری شده توسط مطالعه باریوم میل و 46 نفر از آنان با اندوسکوپی غربالگری شده بودند. بروز سرطان معده زودرس و میزان بقای 5 ساله بین دو گروه غربالگری شده و نشده به ترتیب برابر بود با 77% در مقابل 29 درصد (p<0.0001) و 81% در مقابل 44% (p<0.0001). به نظر رسید که توانایی مطالعه اندوسکوپیک در شناسایی سرطان های معده کوچکتر در مراحل اولیه نسبت به مطالعه باریوم میل بهتر باشد، هرچند تفاوت قابل توجه آماری از نظر میزان بقا بین دو روش غربالگری مشاهده نشد. محققان چنین نتیجه گیری کردند که غربالگری نقش مهمی در شناسایی سرطان معده در مراحل اولیه و کاهش بالقوه مرگ مرتبط با سرطان معده دارد. آن ها غربالگری با اندوسکوپی به عنوان بهترین روش توصیه کردند.

دسته بندی : پایان نامه ارشد

پاسخ دهید